Dziękuję Ci,

Dziękuję Ci,
zadziwiający Boże,
za to, że dałeś siebie światu
nie w sposób zwykły i wyniosły,
ale poprzez otwartość i słabość -
jak dziecko; poprzez chleb i wino.

Dziękuję Ci,
że na końcu drogi obdarzyłeś nas
nowym początkiem;
za to, że znalazłeś się w ubóstwie żłóbka,
najcenniejszego klejnotu miłości;
za objawienie w tym szczególnym miejscu,
światła wszystkim narodom…

Dziękuję Ci,
za przyprowadzenie nas do Betlejem,
Domu Chleba,
gdzie pustka została napełniona,
gdzie pełnia stała się pustką;
gdzie ubodzy okazali się bogaczami,
a bogacze uznali swoją biedę;
gdzie wszyscy klęczący i wyciągający dłonie
zostali hojnie posileni…

/Kate Compston/

Źródło: www.ziarenka.net

GD Star Rating
loading...

GD Star Rating
loading...